| تبليغات | X |
|
دیار من
|
اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی، الامام التقی النقی و حجتک علی من فوق الارض و من تحت الثری، الصدیق الشهید، صلاه کثیره تامه زاکیه متواصله متواتره مترادفه کافضل ما صلیت علی احد من اولیائک. (صلوات خاصه)
روزها فکر من اینست و همه شب سخنم * * * که چرا غافل از احوال دل خویشتنماز کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود؟ * * * به کجا میروم؟ آخر ننمایی وطنممانده ام سخت عجب، کز چه سبب ساخت مرا * * * یا چه بوده است مراد وی ازین ساختنمجان که از عالم علوی است، یقین میدانم * * * رخت خود باز برآنم که همانجا فکنممرغ باغ ملکوتم، نیم از عالم خاک * * * دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنمای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست * * * به هوای سر کویش، پر و بالی بزنمکیست در گوش که او میشنود آوازم؟ * * * یا کدامست سخن می نهد اندر دهنم؟کیست در دیده که از دیده برون مینگرد؟ * * * یا چه جان است، نگویی، که منش پیرهنم؟به تحقیق مرا منزل و ره ننمایی * * * یک دم آرام نگیرم، نفسی دم نزنممی وصلم بچشان، تا در زندان ابد * * * از سرعربده مستانه به هم در شکنممن به خود نامدم اینجا، که به خود باز روم * * * آنکه آورد مرا، باز برد در وطنمتو مپندار که من شعر به خود میگویم * * * تا که هشیارم و بیدار، یکی دم نزنمشمس تبریز، اگر روی به من بنمایی * * * والله این قالب مردار، به هم در شکنم
مولانا
*به خدای کعبه رستگار شدم *
شهادت مولای متقیان ، امیر مومنان
حضرت علی ع
را به تمامی مسلمین عالم تسلیت می گوییم.
سلام
۹آذر روز اهداء خون در تقويم ثبت شده است
اما ما مردم عسلويه در حسرت دادن حتي يك قطره خون هستند نه اينكه يك پايگاه انتقال خون اينجا وجود ندارد بلكه حتي هم اگر به مجهز ترين آنها مراجعه شود با فهميدن اينكه ساكن شهر عسلويه هستيم يك قطره هم از ما گرفته نمي شود و دليل آنها اين است كه شما در منطقه اي آلوده به انواع آلودگي هاي شيميايي و سمي پالايشگاه هاي گاز و بخصوص پتروشيمي زندگي ميكنيد.
خدا به داد ما برسد كه داريم در چنين هوايي با اين آلودگي ها زندگي مي كنيم با اين وجود هيچ يك از مسئولان دراين رابطه حاضر به توضيح نيستند و حتي از كمترين اطلاع رساني هم دريغ مي كنند.
علاوه بر اين اگر آلودگي هايي اين روز ها تقريبا همه روزه گرد و غبار هايي كه از كشور هاي همسايه غربي وارد كشور مي شود به آن اضافه كنيم نور علي النور میشود و به نطر من عمر ما اگر بخواهد ۷۰ سال باشد با اين آلودگيها به ۴۰ سال هم نخواهد رسيد.
خواب بودم سخن عشق تو بیدارم کرد
مست بودم تشر قهر تو هوشیارم کرد
یک زمان سر به هوا بودم و از دل غافل
تا کمند غم عشق تو گرفتارم کرد
جان فدای تو که بانگ جرس غافله ات
زنگ هشدار زد خوب خبردارم کرد
میلاد مسعود
امام حسین (ع) امام سجاد (ع) حضرت ابوالفضل العباس (ع
مبارک باد.
میلاد با سعادت مولای متقیان امیر مومنان
علی ابن ابیطالب (ع)
مبارکباد.
معجزه فاطیما در سال 1917 میلادی در شهر فاطیمای کشور پرتغال صورت گرفت . مریم باکره در این شهر بر سه کودک چوپان ظاهر شد و سه راز به این بچه ها گفت . و مضمون اصلی آن ابراز نگرانی بابت روسیه کمونیستی و اخطار برای مجازات الهی بود . بانوی فاطیمای ما تاریخی برای ظهور یک معجزه به بچه ها اعلام کرد و بچه ها همه جا مردم را به گردهم آیی در تاریخ مذکور در مکان فاطیما دعوت می کردند . معجزه بانوی ما چرخاندن و تکان دادن خورشید در آسمان بود .
در برابر دیدگان متحیر هفتاد هزار نفر در منطقه کوا دا ایرای فاطیما ابرهای سیاه کنار رقته و قرص خورشید همچون سکه نقره ای گرفته ظاهر شد و شروع به ارتعاشات غیر عادی و رقصیدن کرد و بعد مثل اینکه بخواهد خودش را بر سر جمعیت فرو افکند چند بار به زمین نزدیک و دوباره بالا رفت هفتاد هزار نفر معجزه فاطیما را به عینه دیدند .
از سه کودک به جا مانده از فاطیما دو نفر چند سال بعد از معجزه فاطیما از دنیا رفتند. جایی که مادر آسمانی به انها وعده داده بود . و سومین آنها تا سن 97 سالگی زندگی کرد و در اواخر سال 1383 هجری به دو دوست کوچک خود و مریم باکره پیوست .
گفتنی است که ادله بسیار زیادی وجود دارد که بانویی که در شهر قاطیما ظاهر شده حضرت مریم نبوده بلکه خضرت فاطمه زهرا س بوده است کافیست جمله ارتباط فاطیما با حضرت زهرا (س) را در گوگل جستجو کنید تا بتوانید این حقیقت را بدانید.
اين روزها غزه در خون و آتش است
جهت حمايت از غزه و شركت در انتفاضه مجازي مردم غزه را در دنياي مجازي حمايت كنيد.
این شعر را یکی از دوستان برام میل کرده ،گفتم برای شما هم بزارم بی نصیب نمانید امیدوارم خوشتان بیاد.
گمشده
بعد از آن ديوانگي ها اي دريغ
باورم نايد كه عاقل گشته ام
گوييا "او" مرده در من كانچنين
خسته و خاموش و باطل گشته ام
هر دم از آيينه مي پرسم ملول
چيستم ديگر،به چشمت چيستم؟
ليك در آيينه مي بينم كه واي
سايه ايي هم زانچه بودم نيستم
همچو آن رقاصه هندو به ناز
پاي مي كوبم ولي بر گور خويش
وه كه با صد حسرت اين ويرانه را
روشني بخشيده ام از نور خويش
ره نمي جويم به سوي شهرروز
بي گمان در قعر گوري خفته ام
گوهري دارم ولي آن را ز بيم
در دل مردابها بنهفته ام
مي روم...اما نمي پرسم ز خويش
رو كجا؟...منزل كجا؟...مقصود چيست؟
بوسه مي بخشم ولي خود غافلم
كاين دل ديوانه را معبود كيست
او" چو در من مرد،ناگه هر چه بود
در نگاهم حالتي ديگر گرفت
گوييا شب با دو دست سرد خويش
روح بي تاب مرا در بر گرفت
آه...آري...اين منم...اما چه سود
"او" كه در من بود،ديگر نيست،نيست
مي خروشم زير لب ديوانه وار
"او" كه در من بود،آخر كيست،كيست؟
از فروغ فرخزاد
| ||
.
نظرات شما باعث خوشحالی ماست.
